Ένα από τα πολλά ποιήματα της Μαρίνας Τσβετάγιεβα αφιερωμένο στην Άννα Αχμάτοβα

(μτφρ.- απόδοση: Ranele)

Βαδίζουμε αχώριστες. Εγώ - δεσμώτης.

Εσύ - ο άγρυπνος φύλακας-φρουρός.

Ίδια μοίρα. Ίδια μες στην ερημιά η αναγκαιότης.

Μαζί να πορευόμαστε εμπρός.

Έχω πια μερέψει, έχω συμφιλιωθεί,

Λαγάρισε το βλέμμα μου, καλέ.

Να σεριανήσω θε ως κείνο το πευκί.

Άσε με, ω, άγρυπνε φρουρέ!

26 Ιουνίου, 1916