Ranelena · Πλήξη, Μποντλέρ, ελεύθερη απόδοση Ρανελένα Πλήξη / Spleen Μποντλέρ, ελεύθερη απόδοση: Ρανελένα Είμαι κάτι σαν ένας βασιλιάς σε χώρα βροχερή, Πλούσιος μ' ανήμπορος, νέος μα γέρος στην ψυχή, Που σκυλοβαρέθηκε τις κολακείες των αυλικών, Που μπούχτισε απ' τα παιχνίδια των σκυλιών, Μήτε με γεράκια, μήτε με λαγονικά, δεν ευχαριστιέται πια να κυνηγά, Μήτε να χαζεύει απ' τον εξώστη τον κοσμάκη του να ξεψυχά. Ακόμα και του αγαπημένου του αοιδού η ωδή Δεν τραβά τούτου του αρρώστου την προσοχή. Την κλίνη του στολισμένη με κρίνα, την έκανε να μοιάσει σε μνήμα. Και οι κυρίες που όλους τους πρίγκηπες τους βλέπουν ως αποπλάνησης θύμα, Δεν ξέρουν τι άλλο να φορέσουν χαριτωμένο, Να σαγηνεύσουν τον πρίγκιπα σκελετωμένο. Και ο μάγος που μπορεί να του φτιάξει μαλάματα, αδυνατεί Να εξαγάγει την σαπίλα απ' το δικό του κορμί. Μήτε τα λουτρά αίματος που μας είχαν λανσάρει οι Ρωμαίοι Και τα εφάρμοζαν οι γηραλέοι, Δεν κατάφεραν να δώσουν ζωή σε τούτο το κουφάρι ζων...
Αναρτήσεις
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής Μπρος της στέκομαι και ο νους μου τρέχει, Από πάνω της τα μάτια να πάρω δεν μπορώ. Αναφανδόν της λέω πόσο χάρη έχει Και από μέσα σκέφτομαι: πώς σε αγαπώ! 1828. Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής. Μπρος της στέκομαι, ω σκέψεις μου πού τρέχετε! Τα μάτια από πάνω της να πάρω αδυνατώ. Αναφανδόν της λέω: πόσο χάρη εσείς έχετε Και από μέσα σκέφτομαι: πόσο πολύ σε αγαπώ! 1828.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ο ορισμός της ποίησης , Ιωσήφ Μπρόντσκι Εις μνήμην του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (μετάφραση - απόδοση: Ρανελένα) Υπάρχει κάτι σαν θρύλος που ήθελε τον Λόρκα πριν την εκτέλεσή του να παρατηρεί πώς πάνω απ' τα κεφάλια των στρατιωτών αναδυόταν ο ήλιος. Και τάχα εκείνος τότε είχε αναφωνήσει: "Κι όμως ο ήλιος ανατέλλει..." Ίσως κι να ήταν η αρχή ενός καινούργιου ποιήματος. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τη θέα απ' τα παράθυρα στα δωμάτια των γυναικών, απ' τα παράθυρα των συγγενικών σπιτιών, απ' τα παράθυρα στα γραφεία των συνεργατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τα τοπία πέρα απ' τους τάφους των ομοϊδεατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου πόσο αργά πέφτει το χιόνι την ώρα που σε καλούν για έρωτες. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τον ουρανό που κείτεται πάνω στη βρεμμένη άσφαλτο, την ώρα που σου θυμίζουν την αγάπη σου για ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Κεφάλαιο I, Ευγένιος Ονέγκιν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Ranelena72 · Ονέγκιν, Κεφάλαιο Α΄, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Πρόλογος Χωρίς να έχω κατά νου του κόσμου εκλεκτού την ψυχαγωγία Απολαμβάνοντας την προσοχή και την φιλία. Θα μ' άρεσε να παρουσίαζα σε σένα τα γραπτά Πιο άξια για τα δικά σου μέτρα και σταθμά Αντάξια της εκλεπτυσμένης σου ψυχής, της εκπλήρωσης ονείρων σου κρυφών, της ποίησής σου σπιρτόζικης και καθαρής, της ενάργειας των υψηλών σου στοχασμών. Ας είναι έτσι - και μ' επιείκεια αρκετή Δέξου των ετερόκλητων στροφών τη συλλογή, μισοαστείων, μισοθλιβερών, λαϊκών, αριστοκρατικών, τον ανώριμο καρπό των δικών μου αυτοσχεδιασμών της έμπνευσης, των ξάγρυπνων στιγμών, των χρόνων νέων και μεστών, των παρατηρήσεων του νου ψυχρών και των διαπιστώσεων της καρδιάς πικρών. Κεφάλαιο Α' Και να ζήσει βιάζεται πολύ, και τα συναισθήματα να βιώσει γρηγορεί. Πρίγκιπας Βιάζεμσκι. I "Ο θειός μου όντας κα...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Μα Εγώ Δε Θέλω, Απόδοση - Ρανελέ Μα εγώ δε θέλω την στιβαρότητα επών... Άννα Αχμάτοβα Μετάφραση - απόδοση: Ρανελέ Μα εγώ δε θέλω την στιβαρότητα επών και τη φινέτσα ελεγειών. Στην ποίηση θαρρώ όλα αταίριαστα και άκαιρα θα πρέπει και όχι συνηθισμένα και καθωσπρέπει. Αν ξέρατε μονάχα από τι κοπριά οι στίχοι ξεφυτρώνουν αδιάντροπα, προκλητικά Σάμπως δίπλα σε παρτέρι ένας ταραξάκος όλο τσαχπνιά, σάμπως κάποιο ζιζάνιο ή λουβουδιά. Μια αποστροφή όλο οργή, της πίσσας η μυρωδιά στυφή, βρύα στον τοίχο που κρύβουν ένα μυστήριο βαρύ... Και ο στίχος ήδη ηχεί με μπρίο και στοργή, γραμμένος εσάς και μένα να ευχαριστεί.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Σαν Μεθύσεις...(μτφρ.Ρανελέ) Άννα Αχμάτοβα (μτφρ. - απόδοση: Ρανελέ) Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ... Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ, αφού μιλώντας χάνεις τον ειρμό. Το φθινόπωρο άπλωσε γοργά πάνω σε οξιές φλάμπουρα χρυσά. Μπήκαμε στη χώρα της απάτης αγκαζέ, και για τούτο μετανιώσαμε πικρά. Γιατί όμως όλην ώρα με χαμόγελο μπλαζέ ο καθένας μας χαμογελά? Με λαχτάρα ψάχναμε πάθη φλογερά και όχι ευτυχία ενέραστη και ανιαρά. Κι όμως δε θα προδώσω τον φίλο μου πιστό συνάμα ανεπρόκοπο και τρυφερό. 1911 г.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Αλεξάντρ Πούσκιν, "Επιστολή του Ονέγκιν προς Τατιάνα" (μετάφραση - απόδοση: Ρανελένα-Ριζίκοβα) Ranele · Επιστολή Του Ονιέγκιν Στην Τατιάνα (Ρανελέ) Η επιστολή του Ονέγκιν προς Τατιάνα Απ' τα πριν γνωρίζω τα εξής: Θα σας προσβάλει της θλιβερής Εξομολόγησής μου το μυστικό. Ώστε μια περιφρόνηση τόσο πικρή Στο βλέμμα σας ζωγραφιστεί! Τι θέλω και με ποιον σκοπό Να σας ανοίξω την ψυχή; Σε τι χαιρεκακία, σε τι μίσος τρομερό Ίσως να δίνω μόνος μου λαβή! Έχοντας συναντηθεί με σας τυχαία, Μέσα σας διακρίνοντας μια σπίθα της τρυφερότητας πηγαία, Δεν τόλμησα να τηνε πάρω στα σοβαρά: Μες στο συναίσθημα να αφεθώ. Την μισητή μου λευτεριά Δεν θέλησα να στερηθώ. Εξάλλου μας χώρισε μια παρεξήγησις φρικτή... Θύμα έπεσε ο Λένσκι στην μονομαχία... Απ' όλα όσα μού ήταν προσφιλή Απέσπασα βιαίως τη δική μου την καρδία. Τοις πάσι ξένος, χωρίς δεσμεύσεις ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Η Επιστολή της Τατιάνας, Ρανελέ .m4a Αλεξάντερ Πούσκιν Η επιστολή της Τατιάνας προς Ονέγκιν (απόσπασμα από έμμετρο μυθιστόρημα "Ευγένιος Ονέγκιν") μετάφραση-απόδοση: Ρανελένα Σας γράφω - τι πιο φανερό; Τι περισσότερο να πω; Και τώρα έχετε κάθε λόγο Να με περιφρονήσετε σκληρά. Μα έχοντας μια στάλα πόνο Προς μοίρα μου τη δυστυχή, Θα μ' αφήσετε μοναχή; Πρώτα ήθελα να το κρατήσω μυστικό. Πιστέψτε: τη δική μου την ντροπή Δε θα μαθαίνατε ποτέ ενόσω ζω, Σαν είχα την ελπίδα μοναχά Έστω σπάνια, έστω ανά βδομάδα μια φορά Να σας ανταμώνω στο χωριό, Μονάχα να ακούω τη δική σας τη φωνή, Να σας μιλώ καμιά κουβέντα και μετά, Όλο να σκέφτομαι, να σκέφτομαι σερί, Μέρα νύχτα ώσπου να σας δω ξανά. Μα λένε πως είστε πλάσμα μοναχικό. Μες στο χωριό όλα σας φαντάζουν βαρετά, Κι εμείς... ούτε διαπρέπουμε σε κάτι κοσμικό, Κι όμως δεχόμαστε εσάς όλο χαρά. Ποιος ο λόγος να μας επισκεφτείτε; Μες στο ξεχασμένο απ' τον κόσμο μας χωριό...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Πολλοί είναι εκείνοι...Ε. Ασάντοφ (μτφρ. Ρανελέ).m4a Εδουάρδος Ασάντοφ Είναι πολλοί εκείνοι... (Μετάφραση -απόδοση:Ρανελέ) Είναι πολλοί εκείνοι με τους οποίους μπορείς να κοιμηθείς, Ελάχιστοι αυτοί με τους οποίους θες να σηκωθείς πρωί... Αποχαιρετώντας τον να τού χαμογελάσεις Και χαμογελώντας να του δώσεις το φιλί Και να περιμένεις τα νέα του και όλη μέρα να ανησυχείς Είναι πολλοί εκείνοι με τους οποίους μπορείς απλά να ζεις χωρίς να αγαπάς, Να πίνεις τον καφέ, να συζητάς και να μαλώνεις τακτικά... Με τον οποίον μπορείς να κάνεις διακοπές στις θάλασσες, βουνά... Και όπως πρέπει - και στην ευτυχία και στη δυστυχία να είσαστε κοντά... Κι όμως να μην τον αγαπάς... Ελάχιστοι είναι εκείνοι με τους οποίους θες να κάνεις όνειρα μαζί! Να βλέπεις σύννεφα που αρμενίζουν μες στον ουρανό, Να γράφεις λόγια της αγάπης πάν' στο χιόνι απαλό Και όλο να σκέφτεσαι τον άνθρωπο αυτό... Και πιο μεγάλη ευτυχία μήτε να θες να ξέρεις μήτε να ποθείς. Ελάχιστοι είναι εκείνοι...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Μπρόντσκι VS Πούσκιν σε μτφρ. Ρανελέ Αλεξάντρ Πούσκιν, μτφρ.-απόδοση Ranele Σας αγαπούσα: ίσως ακόμη να σας αγαπώ Και η αγάπη τούτη νά μου θερμαίνει την ψυχή Ωστόσο μή σας νοιάζει πιά αυτό Δε θέλω τό παράμικρό να σάς στενόχωρεί. Σας άγαπούσα δίχως άνταπόκρισή, σχεδόν βουβά Γινόμουν ράκος λόγω δειλίας και ζήλιας προς κάθε άλλον Σας άγαπούσα τόσο άδολα και τρυφερά Μακάρι ό θεός να δώσει νά αγάπηθείτε έτσι απ΄έναν άλλον. Μπρόντσκι, μετάφραση - απόδοση: Ρανελέ Σας αγαπούσα. Και η αγάπη τούτη (ίδια πόνος) ακόμη θα μου τριβελίζει το καυκί, Ω διάβολε, τα πάντα έχουν συντριβεί. Προσπάθησα να πυροβοληθώ, μα μόνος τ΄όπλο πού να βρω και ύστερα οι κρόταφοι που είναι δυό: πότερον να σημαδέψω; Τούτη η σκέψη μου βαθιά μ΄έκανε να μπερδευτώ. Γιατί, ω διάβολε, να μην είναι απλό! Σας αγαπούσα τόσο απέλπιδα και δυνατά… Μακάρι ό θεός … μ΄αλίμονο να δώσει απ΄άλλον έτσι ν΄αγαπηθείς!! Εκείνος όντας ικανός να μεγαλουργεί, αδυνατεί να προκαλέσει – κατ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · Λόρα Ραιντινγκ .mp3 Τόσο λεπτεπίλεπτη ... Λώρα Ράιντινγκ (μτφ. - απόσοση: Ρανελέ) Ήταν τόσο αόρατη, όσο το σκότος μες στο πρωτοδείλι. Ήταν τόσο αμυδρή, τόσο ανεπαίσθητη όσο το φως μες στην χαραυγή. Σάν θερινό τρεμούλιασμα του φύλλου που οδηγεί στον θάνατο και στου φθινοπώρου εποχή. Τέτοιο σκιρτήμα αχνό έμοιαζε κι η αγάπη η δική μου. Τόσο αδύναμη που δεν είχε μήτε ελπίδα μήτε πόνο. Δεν μπορούσε παρά να επιλέξει ένα αραχνοΰφαντο χνουδάκι για πέπλο νυφικό, που με μια πνοή αποκαλύφθηκε, αφήνοντας το γαϊδουράγκαθο με δίχως προστασία του αβρή. So Slight, Laura Riding It was as near invisible As night in early dusk. So slight it was, It was as unbelievable As day in early dawn. The summer impulse of a leaf To flutter separately Gets death and autumn. Such faint rebellion Was lately love in me. So slight, it had no hope or sorrow, It could but choose A passing flurry for its nuptial, Drift off and fall Like thistledown without a bruise.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ranele · 14 Φεβ, Αρσένι Ταρκόφσκι .mp3 Αρσένι Ταρκόφσκι , (μτφρ. Ρανελέ) Απ'το πρωί σε περίμενα ψες, Τα ουράνια κατάλαβαν πως δε θά ρθεις, Θυμάσαι τι καιρό είχε χθες? Σαν γιορτή! Βγήκα δίχως παλτό. Σήμερα που΄ρθες, μας επιφύλαξαν μια μέρα κάπως μουντή, μαζί με βροχή, την ώρα βραδινή οι στάλες βαριές να τρέχουν στα παγωμένα κλαδιά που μήτε με λέξεις να σταματήσεις μήτε με μαντήλι να σβήσεις μπορείς ...