Ρανελένα (Ranele) μεταφράζει...

Emily Dickinson, μετάφραση - απόδοση Ρανελένα  Giorgostivikelis · Summer, Emily Dickinson - Ranelena Summer for thee, grant I may be When Summer days are flown! Thy music still, when Whipporwill And Oriole—are done! For thee to bloom, I'll skip the tomb And row my blossoms o'er! Pray gather me— Anemone— Thy flower—forevermore!  Καλοκαίρι, ίσως σε σένα χαριστώ Όταν θα έχουν πετάξει οι μέρες του καλοκαιριού στον ουρανό! Η μουσική σου - σιγαλιά,  Όταν το νυχτοπούλι και το αηδόνι - δεν κελαηδούνε πια. Για χάρη σου ανθίζω αψηφώντας την θανή,  Αραδιάζοντας τα πέταλά μου σε μιαν εξαίσια περιβολή!  Κάνω προσευχή από σένα να κοπεί - Το λουλούδι σου - Η δική σου ανεμώνη - Μια για πάντα εις τους αιώνας των αιώνων! Ή  Για να ανθίσω για χάρη σου, πάνω στον τάφο ξεπηδώ, Αραδιάζοντας τα πέταλά μου πάνω στο νεκρό!  Κάνω προσευχή: από σένα να κοπεί - Το λουλούδι - Η δική σου ανεμώνη - Μια για πάντα εις τους αιώνας των αιώνων!

Κεφάλαιο VIII , Ευγένιος Ονέγκιν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα  Κεφάλαιο H', Ευγένιος Ονέγκιν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Giorgostivikelis · 8. Ονέγκιν, Κεφάλαιο Η', Ρανελένα I               Fare thee well, and if for ever               Still for ever fare thee well.               Byron.  Σε αποχαιρετώ και αν είναι για πάντα, και πάλι για πάντα σε αποχαιρετώ.  Βύρωνας Τις μέρες εκείνες που στους κήπους του Λυκείου  Άνθιζα ανέμελα εγώ, Διάβαζα με όρεξη τον Απουλήιο,  Τον Κικέρωνα δεν άγγιζα λεπτό, Τις μέρες κείνες στις πεδιάδες γεμάτες μυστικά, Την άνοιξη μαζί με των κύκνων την ωδή, Πλάι στα νερά, που λαμπυρίζαν μες στην σιγαλιά,  Δεν άργησε η Μούσα να με επισκεφτεί. Το φοιτητικό μου το κελί  Φωτίστηκε στα ξαφνικά: η Μούσα μες σ' αυτό  Μου αποκάλυψε των ασχολιών μου τη γιορτή, Εξυμνώ...

  Μαρίνα Τσβετάγιεβα (μτφρ.- απόδοση: Ρανελένα) Giorgostivikelis · Φλέβες, Τσβετάγιεβα Άνοιξα τις φλέβες: ακατάσχετα, Ασυγκράτητα αναβλύζει από μέσα η ζωή. Φέρτε σκεύη, φέρτε πιάτα! Όποιο πιάτο θα' ναι - λίγο, Όποιο σκεύος θα' ναι σκάρτο! Ξέχειλη - και έξω - Μες στη μαύρη γη, να χορτάσει το καλάμι. Ακατάσχετα, ασυγκράτητα, Αστείρευτα αναβλύζει της ποιήσεως η πηγή. 6 Γενάρη 1934

Ranelena · Πλήξη, Μποντλέρ, ελεύθερη απόδοση Ρανελένα   Πλήξη / Spleen Μποντλέρ, ελεύθερη απόδοση: Ρανελένα Είμαι κάτι σαν ένας βασιλιάς σε χώρα βροχερή, Πλούσιος μ' ανήμπορος, νέος μα γέρος στην ψυχή, Που σκυλοβαρέθηκε τις κολακείες των αυλικών, Που μπούχτισε απ' τα παιχνίδια των σκυλιών, Μήτε με γεράκια, μήτε με λαγονικά, δεν ευχαριστιέται πια να κυνηγά, Μήτε να χαζεύει απ' τον εξώστη τον κοσμάκη του να ξεψυχά. Ακόμα και του αγαπημένου του αοιδού η ωδή Δεν τραβά τούτου του αρρώστου την προσοχή. Την κλίνη του στολισμένη με κρίνα, την έκανε να μοιάσει σε μνήμα. Και οι κυρίες που όλους τους πρίγκηπες τους βλέπουν ως αποπλάνησης θύμα, Δεν ξέρουν τι άλλο να φορέσουν χαριτωμένο, Να σαγηνεύσουν τον πρίγκιπα σκελετωμένο. Και ο μάγος που μπορεί να του φτιάξει μαλάματα, αδυνατεί Να εξαγάγει την σαπίλα απ' το δικό του κορμί. Μήτε τα λουτρά αίματος που μας είχαν λανσάρει οι Ρωμαίοι Και τα εφάρμοζαν οι γηραλέοι, Δεν κατάφεραν να δώσουν ζωή σε τούτο το κουφάρι ζων...

  Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα  Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής Μπρος της στέκομαι και ο νους μου τρέχει, Από πάνω της τα μάτια να πάρω δεν μπορώ. Αναφανδόν της λέω πόσο χάρη έχει Και από μέσα σκέφτομαι: πώς σε αγαπώ! 1828. Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα  Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής. Μπρος της στέκομαι, ω σκέψεις μου πού τρέχετε! Τα μάτια από πάνω της να πάρω αδυνατώ. Αναφανδόν της λέω: πόσο χάρη εσείς έχετε Και από μέσα σκέφτομαι: πόσο πολύ σε αγαπώ! 1828.

  Ο ορισμός της ποίησης , Ιωσήφ Μπρόντσκι Εις μνήμην του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (μετάφραση - απόδοση: Ρανελένα) Υπάρχει κάτι σαν θρύλος που ήθελε τον Λόρκα πριν την εκτέλεσή του να παρατηρεί πώς πάνω απ' τα κεφάλια των στρατιωτών αναδυόταν ο ήλιος. Και τάχα εκείνος τότε είχε αναφωνήσει: "Κι όμως ο ήλιος ανατέλλει..."                            Ίσως κι να ήταν η αρχή ενός καινούργιου ποιήματος. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τη θέα απ' τα παράθυρα στα δωμάτια των γυναικών, απ' τα παράθυρα των συγγενικών σπιτιών, απ' τα παράθυρα στα γραφεία των συνεργατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τα τοπία πέρα απ' τους τάφους των ομοϊδεατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου πόσο αργά πέφτει το χιόνι την ώρα που σε καλούν για έρωτες. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τον ουρανό που κείτεται πάνω στη βρεμμένη άσφαλτο, την ώρα που σου θυμίζουν την αγάπη σου για ...

Κεφάλαιο I, Ευγένιος Ονέγκιν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Ranelena72 · Ονέγκιν, Κεφάλαιο Α΄, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα   Αφιέρωση               Petri de vanite il avait encore plus de cette             espece d'orgueil qui fait avouer avec la meme             indifference les bonnes comme les mauvaises             actions, suite d'un sentiment de superiorite             peut-etre imaginaire.             Tire d'une lettre particuliere. 1 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Χωρίς να έχω κατά νου του κόσμου εκλεκτού την ψυχαγωγία  Απολαμβάνοντας την προσοχή και την φιλία. Θα μ' άρεσε να παρουσίαζα σε σένα 2 τα γραπτ...