Ρανελένα (Ranele) μεταφράζει...

Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Μα Εγώ Δε Θέλω, Απόδοση - Ρανελέ Μα εγώ δε θέλω την στιβαρότητα επών... Άννα Αχμάτοβα  Μετάφραση - απόδοση: Ρανελέ  Μα εγώ δε θέλω την στιβαρότητα επών   και τη φινέτσα ελεγειών. Στην ποίηση θαρρώ όλα αταίριαστα και άκαιρα θα πρέπει  και όχι συνηθισμένα και καθωσπρέπει.  Αν ξέρατε μονάχα από τι κοπριά  οι στίχοι ξεφυτρώνουν αδιάντροπα, προκλητικά Σάμπως δίπλα σε παρτέρι ένας ταραξάκος όλο τσαχπνιά, σάμπως κάποιο ζιζάνιο ή λουβουδιά. Μια αποστροφή όλο οργή, της πίσσας η μυρωδιά στυφή, βρύα στον τοίχο που κρύβουν ένα μυστήριο βαρύ... Και ο στίχος ήδη ηχεί με μπρίο και στοργή,  γραμμένος εσάς και μένα να ευχαριστεί.

Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Σαν Μεθύσεις...(μτφρ.Ρανελέ) Άννα Αχμάτοβα (μτφρ. - απόδοση: Ρανελέ) Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ...  Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ, αφού μιλώντας χάνεις τον ειρμό.  Το φθινόπωρο άπλωσε γοργά  πάνω σε οξιές φλάμπουρα χρυσά. Μπήκαμε στη χώρα της απάτης αγκαζέ,  και για τούτο μετανιώσαμε πικρά. Γιατί όμως όλην ώρα με χαμόγελο μπλαζέ ο καθένας μας χαμογελά?  Με λαχτάρα ψάχναμε πάθη φλογερά  και όχι ευτυχία ενέραστη και ανιαρά. Κι όμως δε θα προδώσω τον φίλο μου πιστό  συνάμα ανεπρόκοπο και τρυφερό.  1911 г.

Ranele · Πολλοί είναι εκείνοι...Ε. Ασάντοφ (μτφρ. Ρανελέ).m4a   Εδουάρδος Ασάντοφ Είναι πολλοί εκείνοι... (Μετάφραση -απόδοση:Ρανελέ) Είναι πολλοί εκείνοι με τους οποίους μπορείς να κοιμηθείς, Ελάχιστοι αυτοί με τους οποίους θες να σηκωθείς πρωί... Αποχαιρετώντας τον να τού χαμογελάσεις Και χαμογελώντας να του δώσεις το φιλί Και να περιμένεις τα νέα του και όλη μέρα να ανησυχείς Είναι πολλοί εκείνοι με τους οποίους μπορείς απλά να ζεις χωρίς να αγαπάς, Να πίνεις τον καφέ, να συζητάς και να μαλώνεις τακτικά... Με τον οποίον μπορείς να κάνεις διακοπές στις θάλασσες, βουνά... Και όπως πρέπει - και στην ευτυχία και στη δυστυχία να είσαστε κοντά... Κι όμως να μην τον αγαπάς... Ελάχιστοι είναι εκείνοι με τους οποίους θες να κάνεις όνειρα μαζί! Να βλέπεις σύννεφα που αρμενίζουν μες στον ουρανό, Να γράφεις λόγια της αγάπης πάν' στο χιόνι απαλό Και όλο να σκέφτεσαι τον άνθρωπο αυτό... Και πιο μεγάλη ευτυχία μήτε να θες να ξέρεις μήτε να ποθείς. Ελάχιστοι είναι εκείνοι...