Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής Μπρος της στέκομαι και ο νους μου τρέχει, Από πάνω της τα μάτια να πάρω δεν μπορώ. Αναφανδόν της λέω πόσο χάρη έχει Και από μέσα σκέφτομαι: πώς σε αγαπώ! 1828. Εσύ κι Εσείς, Α Σ. Πούσκιν, μτφρ. - απόδοση Ρανελένα Αντί για ένα ψυχρό "εσείς" ένα εγκάρδιο "εσύ" Εκείνη είπε εκ παραδρομής Και ξύπνησε όλα τα όνειρα πανευτυχή Θαμμένα στα βάθη της ερωτευμένης μου ψυχής. Μπρος της στέκομαι, ω σκέψεις μου πού τρέχετε! Τα μάτια από πάνω της να πάρω αδυνατώ. Αναφανδόν της λέω: πόσο χάρη εσείς έχετε Και από μέσα σκέφτομαι: πόσο πολύ σε αγαπώ! 1828.
Αναρτήσεις
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ο ορισμός της ποίησης , Ιωσήφ Μπρόντσκι Εις μνήμην του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (μετάφραση - απόδοση: Ρανελένα) Υπάρχει κάτι σαν θρύλος που ήθελε τον Λόρκα πριν την εκτέλεσή του να παρατηρεί πώς πάνω απ' τα κεφάλια των στρατιωτών αναδυόταν ο ήλιος. Και τάχα εκείνος τότε είχε αναφωνήσει: "Κι όμως ο ήλιος ανατέλλει..." Ίσως κι να ήταν η αρχή ενός καινούργιου ποιήματος. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τη θέα απ' τα παράθυρα στα δωμάτια των γυναικών, απ' τα παράθυρα των συγγενικών σπιτιών, απ' τα παράθυρα στα γραφεία των συνεργατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τα τοπία πέρα απ' τους τάφους των ομοϊδεατών. Το να χαράζεις στη μνήμη σου πόσο αργά πέφτει το χιόνι την ώρα που σε καλούν για έρωτες. Το να χαράζεις στη μνήμη σου τον ουρανό που κείτεται πάνω στη βρεμμένη άσφαλτο, την ώρα που σου θυμίζουν την αγάπη σου για ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές

Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Μα Εγώ Δε Θέλω, Απόδοση - Ρανελέ Μα εγώ δε θέλω τον όγκο των επών... Άννα Αχμάτοβα Μετάφραση - απόδοση: Ρανελέ Μα εγώ δε θέλω τον όγκο των επών και τη φινέτσα των ελεγειών. Στην ποίηση θαρρώ όλα αταίριαστα και άκαιρα θα πρέπει και όχι συνηθισμένα και καθωσπρέπει. Αν ξέρατε μονάχα από τι κοπριά οι στίχοι ξεφυτρώνουν αδιάντροπα, προκλητικά Σάμπως δίπλα σε παρτέρι ένας ταραξάκος όλο τσαχπνιά, σάμπως κάποιο ζιζάνιο ή λουβουδιά. Μια αποστροφή όλο οργή, της πίσσας μυρωδιά στυφή, βρύα στον τοίχο που κρύβουν μυστήριο βαρύ... Και ο στίχος ήδη ηχεί με μπρίο και στοργή, γραμμένος εσάς και μένα να ευχαριστεί.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές

Ranele · Άννα Αχμάτοβα, Σαν Μεθύσεις...(μτφρ.Ρανελέ) Άννα Αχμάτοβα (μτφρ. - απόδοση: Ρανελέ) Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ... Σαν μεθύσεις με κάνεις να γελώ, αφού μιλώντας χάνεις τον ειρμό. Το φθινόπωρο άπλωσε γοργά πάνω σε φτελιές φλάμπουρα χρυσά. Μπήκαμε στη χώρα της απάτης αγκαζέ, και για τούτο μετανιώσαμε πικρά. Γιατί όμως όλην ώρα με χαμόγελο μπλαζέ ο καθένας μας χαμογελά? Με λαχτάρα ψάχναμε πάθη φλογερά και όχι ευτυχία ενέραστη και ανιαρά. Κι όμως δε θ' προδώσω τον φίλο μου πιστό συνάμα ανεπρόκοπο και τρυφερό. 1911 г.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές

Αλεξάντρ Πούσκιν, "Επιστολή του Ονιέγκιν προς την Τατιάνα" (μετάφραση - απόδοση: Ρανελέ-Ριζίκοβα) Ranele · Επιστολή Του Ονιέγκιν Στην Τατιάνα (Ρανελέ) Η επιστολή του Ονιεγκιν στην Τατιάνα Απ' τα πριν γνωρίζω τα εξής: θα σας προσβάλει της θλιβερής εξομολόγησής μου το μυστικό Ώστε μια περιφρόνηση τόσο πικρή Στο βλέμμα σας ζωγραφιστεί Τι θέλω και με ποιο σκοπό Να σας ανοίξω την ψυχή Σε τι χαιρεκακια, σε τι μίσος τρομερό Ίσως να δίνω μόνος μου λαβή Έχοντας συναντηθεί με σας τυχαία Μέσα σας διακρίνοντας μια σπίθα τρυφερότητας πηγαία Δεν τόλμησα να την επάρω στα σοβαρά μες στο συναίσθημα να αφεθω Την μισητή μου λευτεριά Δεν θέλησα να στερηθω Εξάλλου μας χώρισε μια παρεξήγησις φρικτή θύμα έπεσε ο Λένσκι στη μονομαχία Απ' όλα όσα μου ήταν προσφιλή απέσπασα βιαίως τη δική μου την καρδία. Το...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές

Σκηνή Β΄ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΦΑΙΔΡΑ, Μαρίνα Τσβετάγιεβα (μετάφραση-απόδοση: Ρανελέ-Ριζίκοβα) Ranele · Β Σκηνή, Φαίδρα (μτφρ. Ρανελέ - Ριζίκοβα) ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ (Η άρρωστη Φαίδρα περικυκλωμένη από τις βάγιες της) Μια από τις βάγιες Ακούω της παραμάνας περπατησιά. Παραμάνα (μπαίνοντας) Κοιμάται η κυρά; Βάγιες (η μια μετά την άλλη) - Επιτέλους σαν να βρήκε λίγη ηρεμιά. - Αρρώστια άγνωστη, βαριά. Φερμένη από μακριά. - Ανάμεσα στον ύπνο και στο ξύπνιο παραμιλά. - Μιλάει ακατάληπτα, μπερδεύει τα μυαλά. Ζεστό της δίνεις – κρύο αποζητά. Της φέρνεις κρύο – για ζεστό παρακαλά. Της ...